ارگاسم

اختلال ارگاسم جنبه‌های مختلفی دارد: -در بعضی زنان پایه‌های ژنتیکی
-در بعضی دیگر پایه‌های روان‌شناختی
-پایه‌های جسمی
-مصرف دارو، مواد
یا ترکیبی از همه این عوامل می‌تواند دخالت داشته باشد.
برای تشخیص هر یک از این عوامل باید بررسی کرد که:
آیا اختلال ارگاسم در فرد به تازگی شروع شده یا در گذشته نیز وجود داشته است؟
آیا فرد تا به حال پدیده ارگاسم را در زندگی تجربه کرده است؟
اگر فرد اصلا ارگاسم را حتی در خواب تجربه نکرده باشد، موضوع پیچیده‌تر می‌شود و مسائل خاص خودش را همراه خواهد داشت.
– اگر زنی با همسرش رابطه عاطفی خوبی داشته باشد
-دچار طلاق عاطفی نشده باشد
-هماهنگی جنسی مناسبی با همسرش برقرار کند
-بیماری جسمی نداشته باشد
-اختلالات روان‌شناختی:(ترس از بارداری،خصومت ذهنی نسبت به مردان،احساس ترس،اضطراب،گناه در مورد تکانه‌های جنسی و باورهای غیرمنعطف نسبت به رابطه زناشویی و…) خاصی نداشته باشد
-نسبت به همسرش احساس جسمی و روانی خوبی داشته باشد
و در عین حال به ارگاسم نرسد، باید از لحاظ ابتلا به برخی بیماری‌ها، مصرف داروها، مواد یا مساله رگه‌های همجنس‌گرایی بررسی شود.
اگر فرد از داروهای خاصی مانند:
-داروهای ضدافسردگی نظیر آمی‌تریپتیلین، نوروتریپتیلین
-داروهای آنتی‌هیستامینی که در قرص‌های سرماخوردگی برای رفع علائم سرماخوردگی مصرف می‌شوند
-داروهایی که باعث خشک شدن ترشحات مخاطی بدن به‌خصوص مخاط واژن می‌شوند
و… استفاده نکند
برخی بیماری‌ها مانند:
-اختلالات غده تیرویید
-عفونت‌های واژن
-بیماری دیابت
و… که باعث آسیب به روند لغزندگی واژن و در نهایت بهارگاسم نرسیدن می‌شوند، مبتلا نباشد، در آن صورت جنبه‌های ژنتیکی ارگاسم مطرح خواهد شد.
نکته مهم دیگر، بررسی فرد از نظر مسائل روانکاوی است. فردی که می‌گوید آمادگی جسمی و روانی کاملی دارم و مدت رابطه زناشویی‌مان هم زیاد است اما باز به ارگاسم نمی‌رسم، باید حتما از نظر ابعاد روانکاوی و ذهن ناخودآگاه و خودآگاه بررسی شود زیرا احتمالا به جز جنبه‌های ژنتیکی، مشکلات دیگری حتی با وجود اظهار آمادگی خوب روانی وجود دارد.
برای به ارگاسم رسیدن خانم‌ها چند راه‌حل وجود دارد:
-وضعیت‌هایی وجود دارد که خانم‌ها می‌توانند با قرار گرفتن در آنها راحت‌تر به ارگاسم برسند.
-مهارت‌های رابطه زناشویی باید تقویت و پیش‌نوازی با تمرکز بر نقاط حساس بدن بیشتر انجام شود.
-مصرف بعضی داروها نیز در این زمینه موثر هستند.
– درمان‌های روان‌شناختی کمک موثری در این زمینه خواهند کرد.
با این حال، توصیه می‌شود برای تشخیص علت و رفع یا درمان آن حتما به روان‌پزشک یا کلینیک‌های سلامت خانواده مراجعه شود.

https://instagram.com/_u/parisa_Hatami.psychologist
+ نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۳۴ توسط پریسا حاتمی |

اختلال ارگاسم جنبه‌های مختلفی دارد:

-در بعضی زنان پایه‌های ژنتیکی

-در بعضی دیگر پایه‌های روان‌شناختی

-پایه‌های جسمی

-مصرف دارو، مواد

یا ترکیبی از همه این عوامل می‌تواند دخالت داشته باشد.

برای تشخیص هر یک از این عوامل باید بررسی کرد که:

آیا اختلال ارگاسم در فرد به تازگی شروع شده یا در گذشته نیز وجود داشته است؟

آیا فرد تا به حال پدیده ارگاسم را در زندگی تجربه کرده است؟

اگر فرد اصلا ارگاسم را حتی در خواب تجربه نکرده باشد، موضوع پیچیده‌تر می‌شود و مسائل خاص خودش را همراه خواهد داشت.

– اگر زنی با همسرش رابطه عاطفی خوبی داشته باشد

-دچار طلاق عاطفی نشده باشد

-هماهنگی جنسی مناسبی با همسرش برقرار کند

-بیماری جسمی نداشته باشد

-اختلالات روان‌شناختی:(ترس از بارداری،خصومت ذهنی نسبت به مردان،احساس ترس،اضطراب،گناه در مورد تکانه‌های جنسی و باورهای غیرمنعطف نسبت به رابطه زناشویی و…) خاصی نداشته باشد

-نسبت به همسرش احساس جسمی و روانی خوبی داشته باشد

و در عین حال به ارگاسم نرسد، باید از لحاظ ابتلا به برخی بیماری‌ها، مصرف داروها، مواد یا مساله رگه‌های همجنس‌گرایی بررسی شود.

اگر فرد از داروهای خاصی مانند:

-داروهای ضدافسردگی نظیر آمی‌تریپتیلین، نوروتریپتیلین

-داروهای آنتی‌هیستامینی که در قرص‌های سرماخوردگی برای رفع علائم سرماخوردگی مصرف می‌شوند

-داروهایی که باعث خشک شدن ترشحات مخاطی بدن به‌خصوص مخاط واژن می‌شوند

و… استفاده نکند

برخی بیماری‌ها مانند:

-اختلالات غده تیرویید

-عفونت‌های واژن

-بیماری دیابت

و… که باعث آسیب به روند لغزندگی واژن و در نهایت بهارگاسم نرسیدن می‌شوند، مبتلا نباشد، در آن صورت جنبه‌های ژنتیکی ارگاسم مطرح خواهد شد.

نکته مهم دیگر، بررسی فرد از نظر مسائل روانکاوی است. فردی که می‌گوید آمادگی جسمی و روانی کاملی دارم و مدت رابطه زناشویی‌مان هم زیاد است اما باز به ارگاسم نمی‌رسم، باید حتما از نظر ابعاد روانکاوی و ذهن ناخودآگاه و خودآگاه بررسی شود زیرا احتمالا به جز جنبه‌های ژنتیکی، مشکلات دیگری حتی با وجود اظهار آمادگی خوب روانی وجود دارد.

برای به ارگاسم رسیدن خانم‌ها چند راه‌حل وجود دارد:

-وضعیت‌هایی وجود دارد که خانم‌ها می‌توانند با قرار گرفتن در آنها راحت‌تر به ارگاسم برسند.

-مهارت‌های رابطه زناشویی باید تقویت و پیش‌نوازی با تمرکز بر نقاط حساس بدن بیشتر انجام شود.

-مصرف بعضی داروها نیز در این زمینه موثر هستند.

– درمان‌های روان‌شناختی کمک موثری در این زمینه خواهند کرد.

با این حال، توصیه می‌شود برای تشخیص علت و رفع یا درمان آن حتما به روان‌پزشک یا کلینیک‌های سلامت خانواده مراجعه شود.

https://instagram.com/_u/parisa_Hatami.psychologist

+ نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین ۱۳۹۸ ساعت ۱۴:۳۴ توسط پریسا حاتمی |

admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست بعدی

درمان زود انزالی به روش توقف و فشار

ج ژوئن 19 , 2020
درمان به شیوۀ ماستر و جانسون: این روش نیاز به اراده و تمرین زیادی دارد اما از جمله موثرترین روشهای درمانی است که تاکنون برای درمان انزال زودرس ارایه شده است. در این روش، مرد هر بار که به نزدیکی نقطه اوج لذت جنسی و انزال می‌رسد، رابطه را متوقف و بعد از چند دقیقه که میزان تحریک جنسی فروکش کرد، دوباره اقدام به نزدیکی می‌کند. بعد از چند بار تکرار این فرآیند (که معمولا سه بار توصیه می‌شود)، مرد خود را رها می‌کند تا انزال به صورت طبیعی انجام شود. در فواصل بین این کار باید ملاعبه مرد و زن(البته بدون تحریک مستقیم ناحیه تناسلی مرد) ادامه پیدا کند تا به ویژه زن، اصطلاحا سرد نشود. بعد از چند هفته تا چند ماه تمرین، کم کم مرد به مرحله‌ای می‌رسد که کنترل رابطه جنسی برایش شرطی می‌شود و می‌تواند با کنترل خود، زمان رابطه زناشویی را افزایش دهد و همسر خود را ارضاء کند. یک روش دیگر آن است که در ابتدا از روش ۴ به ۱ شروع و بعد به تدریج آنرا افزایش داده به ۹ به ۱ برسانید؛ یعنی در آمیزش‌های اول چهار بار آلت را وارد واژن نموده و بعد مکث کنید و دوباره چهار بار وارد نموده و مجددا چند ثانیه صبرکنید و همین طور ادامه دهید تا نهایتا به انزال برسید. بسته به وضعیت بدنی خود می‌توانید در طول چند هفته یا چند ماه تعداد دفعات تحریک را به تدریج افزایش داده؛ در نهایت به بهترین حالت آن یعنی نه بار ورود آلت تناسلی و یک بار توقف(۹ به ۱) برسانید. این روش را حکیم بزرگ ایرانی بهاء الدوله رازی (قرن ۹، ه ق) در کتاب خلاصه التجارب چنین می‌گوید: بعضى تجربه کرده‏اند که چون در حین اقتدار بر امساک لحظه در مباشرت و ابتداى وقوع لذت خود را بازکشند و ترک کنند چندانکه نُعوظ و خیال آن برطرف شود دیگر باره اشتغال نمایند و چون به قرب انزال رسد دیگر همچنان باز ایستد از حرکت با نُعوظ باز بقوت شود و به محل میل انزال دیگر بار خود را همچنان منع کنند بدین ممارست قوت عظیم در حفظ و منع آن منى حاصل شود و بدین فعل محبت عظیم میان زن و شوى[۱] که آن موجب نیکى توالد و نظام امر معاش‏ست پدید آید. روش فشار: در این روش، هنگامی که مرد به نزدیک لحظه انزال رسید، با انگشت‌های نشانه و شست، حلقه‌ای به دور سر آلت درست می‌کند و محکم آنرا می‌فشارد تا وقتی که فشار جنسی فروکش کند. سپس مجددا مراحل بالا را برای سه بار (و در بعضی منابع تا پنج بار) تکرار کرده دفعه سوم اجازه انزال می‌دهد. با تکرار این کار ۱ تا ۲ مرتبه در هفته، کنترل جنسی مرد بالا می‌رود و زمان نزدیکی افزایش پیدا می‌کند. ابداع این تکنیک نیز به نام ماستر و جانسون ثبت شده است امّا از قدیم در بین عامّه ایرانی‌ها شهرت داشته است به این ترتیب که به صورت طنز به کسانی که از این مشکل رنج می‌بردند توصیه می‌شد که مقداری آب سرد یا یخ را در کنار بستر خود قرار داده و با نزدیک شدن به زمان انزال، با استفاده از آن، آلت خود را سرد و تحریک جنسی را کم کنند. + نوشته شده در سه شنبه نهم بهمن ۱۳۹۷ ساعت ۱۲:۰ توسط علی کلاتی |

سردبیر

محسن باقری

ما عاشق 'گیلان هستیم و برای گسترش زبان گیلکی و فرهنگ اصیل گیلانی بین مردم سراسر دنیا، از سال 1399، فعالیت خود را به‌طور جدی آغاز نمودیم و همواره برای افزایش یادگیری هم زبان های عزیزمان در سراسر دنیا، تلاش میکنیم

دسترسی سریع